Sukces startupu rzadko jest efektem jednego błyskotliwego pomysłu. Według ekspertów MIT Sloan przedsiębiorczość to rzemiosło, którego można się nauczyć dzięki dyscyplinie, testowaniu założeń i skupieniu na kliencie.
- MIT przekonuje, że przedsiębiorcy nie rodzą się gotowi do sukcesu, lecz rozwijają kompetencje poprzez praktykę
- Metoda Disciplined Entrepreneurship porządkuje budowę firmy w 24 następujące po sobie kroki
- Najważniejszym punktem odniesienia ma być rzeczywisty problem klienta, a nie przywiązanie założyciela do własnego produktu
- Startupy tworzone w programie delta v zgromadziły łącznie ponad 1 mld dol. finansowania
Przedsiębiorcy lubią opowiadać historie o intuicji, odwadze i przełomowych pomysłach. MIT Sloan School of Management proponuje jednak mniej romantyczne, ale bardziej użyteczne spojrzenie: przedsiębiorczość nie jest ani nauką ścisłą, ani sztuką opartą wyłącznie na talencie. To rzemiosło, którego można się nauczyć przez praktykę.
Zapisz się na newsletter BGR. Otrzymuj najlepsze informacje i porady, a także zaproszenia na eventy.
Klikając „Zapisz mnie”, potwierdzasz, że przeczytałeś i zgadzasz się z naszą Polityką prywatności.
Na tym założeniu Bill Aulet, profesor MIT i trzykrotny przedsiębiorca, zbudował program Disciplined Entrepreneurship. Jego 24-etapowy model ma pomóc założycielom ograniczyć błędy, lepiej rozumieć klientów i szybciej dochodzić do produktu, za który rynek chce płacić. Według MIT 61% startupów rozwijanych w akceleratorze delta v nadal działa lub zostało przejętych. Łącznie pozyskały ponad miliard dolarów.
Nie zdobywaj całego rynku od razu
Pierwszym krokiem nie jest budowa produktu, lecz precyzyjne określenie problemu i wybór właściwego segmentu rynku. Aulet ostrzega przed próbą dotarcia od początku do wszystkich potencjalnych klientów. Taka strategia rozprasza zespół i utrudnia sprawdzenie, czy oferta ma wartość.
Zamiast tego MIT rekomenduje wybór tzw. rynku przyczółkowego, czyli małej, jasno zdefiniowanej grupy odbiorców.
Klasycznym przykładem jest Amazon. Jeff Bezos nie zaczynał od sklepu ze wszystkim. Skupił się na książkach, ponieważ był to segment łatwy do uporządkowania i konkretny, by stworzyć przewagę, a dopiero później rozszerzać ofertę.
Równie istotna jest zdolność do odrzucenia własnych założeń. Założyciele często przeceniają rozwiązania, które sami stworzyli, co przypomina tzw. efekt Ikei. Czyli im więcej pracy włożyliśmy w dany przedmiot, tym wyżej oceniamy jego wartość. W biznesie prowadzi to do zbyt szybkiego przejścia od badania potrzeb do promocji produktu. Aulet zaleca więc pracę na kilku makietach. Ułatwia to zachowanie dystansu i zmianę kierunku, gdy dane przeczą pierwotnej wizji.
Sprawdź też: Małżeństwo stworzyło „dżem przyszłości”. Zarabiają ponad 3500 zł dziennie i pomógł im ChatGPT
Klient przed produktem, sens przed pieniędzmi
Disciplined Entrepreneurship sprowadza rozwój firmy do kilku pytań: kim jest klient, jaki problem chce rozwiązać, w jaki sposób dowie się o produkcie, dlaczego ma za niego zapłacić i co musi się wydarzyć, by rozwiązanie można było skalować. Podejście ma być dostępne niezależnie od branży, wykształcenia czy kapitału.
Program wykorzystują nie tylko firmy technologiczne. MIT wskazuje m.in. Biobot Analytics, spółkę monitorującą ścieki, oraz Bloomer Tech, rozwijającą inteligentną odzież do zbierania danych kardiologicznych od kobiet. W obu przypadkach punktem wyjścia nie była technologia, lecz niedostatecznie rozwiązany problem.
Ważnym elementem frameworku jest także cel istnienia firmy. Zdaniem Auleta przedsiębiorca, który zakłada biznes wyłącznie dla pieniędzy, może nie przetrwać kryzysów. Potrzebna jest nie tylko pasja, ale silne przywiązanie do problemu. To ono pomaga podejmować trudne decyzje i wracać do działania po porażkach.
W Polsce podobne podejście mogłoby uporządkować rozwój wielu młodych firm, które zbyt wcześnie inwestują w technologię, marketing i skalowanie, zanim potwierdzą faktyczny popyt. Krajowy ekosystem startupowy dysponuje coraz większą liczbą akceleratorów, funduszy i programów publicznych, ale nadal częstym wyzwaniem pozostaje przejście od pomysłu do powtarzalnej sprzedaży. Model MIT przypomina, że dotacja, runda finansowania czy rozbudowany produkt nie zastąpią rozmów z klientami, trafnej segmentacji i testowania hipotez.
Najważniejsza lekcja z MIT jest więc mało efektowna, lecz praktyczna. Firma nie powstaje dzięki jednej genialnej decyzji. Buduje się ją poprzez serię dobrze zaprojektowanych kroków. Przedsiębiorczość może pozostać nieprzewidywalna, ale nie musi być chaotyczna.
Czytaj też: Cyfrowy sprzedawca, który przekonał Sequoię. Sable zebrał 45 mln dol. na „pracownika” Aiden
